در 20 سال گذشته، توسعه ارتباطات فیبر نوری از تصورات' فراتر رفته است، و شبکه ارتباطی نوری نیز به پلت فرم اصلی شبکه ارتباطی مدرن تبدیل شده است. سیستم ارتباطی فیبر نوری چندین مرحله توسعه را پشت سر گذاشته است. از سیستم PDH در اواخر دهه 1970، سیستم SDH در اواسط دهه 90، و سیستم فزاینده اخیر DWDM، تا فناوری شبکه های نوری هوشمند آینده، خود سیستم ارتباطی فیبر نوری به سرعت در حال به روز رسانی است.
فناوری مالتی پلکسی تقسیم طول موج از زمان ظهور ارتباطات فیبر نوری ظاهر شده است. در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990، دکتر Dingyi Li (TYLee) از AT&T Bell Labs قویاً از فناوری مالتی پلکسی تقسیم طول موج (DWDM)، WDM دو طول موج (1310/1550 نانومتر) حمایت کرد. در شبکه آمپر;T AT&آمریکا در دهه 1980 با نرخ 2×1.7Gb/s. اما در اواسط دهه 1990، سرعت توسعه سیستم WDM سریع نبود، دلایل اصلی عبارتند از:
(1) توسعه فناوری TDM (تقسیم زمان مالتی پلکس)، 155Mb/s-622Mb/s-2.5Gb/s فناوری TDM نسبتا ساده است. طبق آمار، سیستم زیر 2.5 گیگابیت بر ثانیه (از جمله سیستم 2.5 گیگابیت بر ثانیه) هر بار که سیستم ارتقا می یابد، هزینه انتقال هر بیت حدود 30 درصد کاهش می یابد. به همین دلیل، در ارتقای سیستم های گذشته، مردم ابتدا به فناوری TDM فکر کردند و آن را پذیرفتند.
(2) دستگاه های مالتی پلکس تقسیم طول موج هنوز به بلوغ کامل نرسیده اند. مالتی پلکسرهای تقسیم طول موج / دی مالتی پلکسرها و تقویت کننده های نوری تنها در اوایل دهه 1990 تجاری سازی شدند.
دلایل اصلی توسعه سریع DWDM عبارتند از:
(1) TDM10Gb/s با چالش قطعات الکترونیکی مواجه است و استفاده از TDM به طور فزاینده ای به مرز فن آوری آرسنیک سیلیکون و گالیم نزدیک می شود. TDM پتانسیل زیادی برای بهره برداری ندارد و قیمت تجهیزات انتقال نیز بسیار بالا است.
(2) پراکندگی بالای پنجره 1550 نانومتری فیبر G.652 که گذاشته شده است، انتقال سیستم TDM10Gb/s را محدود کرده است و تأثیر پراکندگی رنگی فیبر و پراکندگی حالت پلاریزاسیون در حال افزایش است. مردم به طور فزاینده ای علاقه خود را از مالتی پلکس الکتریکی به مالتی پلکس نوری تغییر می دهند، یعنی از روش های مختلف مالتی پلکس در حوزه نوری برای بهبود راندمان انتقال و افزایش نرخ مالتی پلکس استفاده می کنند. فناوری WDM در حال حاضر ساده ترین روش تجاری سازی است. فناوری مالتی پلکس نوری
(3) توسعه سریع دستگاه های نوری الکترونیکی. در سال 1985، دانشگاه ساوت همپتون در بریتانیا برای اولین بار یک تقویت کننده فیبر دوپ شده با طعمه را توسعه داد. در سال 1990، پیرلی اولین تقویت کننده فیبر تجاری (EDFA) را توسعه داد. بلوغ و تجاری سازی EDFA امکان انتقال فناوری WDM از راه دور را فراهم کرد.
از نقطه نظر فنی و اقتصادی، فناوری DWDM در حال حاضر اقتصادی ترین و امکان پذیرترین وسیله برای افزایش ظرفیت است.
