با توسعه سریع شبکه های 5G، تقاضا برای انتقال داده های شبکه به طور تصاعدی در حال افزایش است. به عنوان شبکه حامل اصلی، ظرفیت انتقال شبکه های نوری برای توسعه شبکه های 5G بسیار مهم است. یکی از سلاحهای جادویی برای گسترش ظرفیت انتقال شبکههای نوری، حفاری مداوم در منابع باند موجود فیبرهای نوری است، یعنی گسترش مداوم عرض مسیر انتقال شبکههای نوری. هرچه جاده انتقال گسترده تر باشد، ظرفیت انتقال شبکه نوری به طور طبیعی افزایش می یابد. در ادامه در مورد این باندهای فیبر نوری با شما صحبت خواهم کرد.
گروه موسیقی سنتی
همانطور که از نام آن پیداست، ارتباط فیبر نوری ارتباطی است که در آن از نور به عنوان حامل اطلاعات و فیبر نوری به عنوان رسانه انتقال استفاده می شود. با این حال، همه نورها برای ارتباطات فیبر نوری مناسب نیستند. طول موج های مختلف نور (که به سادگی می توان به عنوان نور با رنگ های مختلف درک کرد) تلفات انتقال متفاوتی در فیبرهای نوری دارند. نور با تلفات انتقال زیاد نمی تواند اطلاعات را در فیبر نوری حمل کند.
پس از تحقیقات طولانی مدت توسط دانشمندان، برای اولین بار کشف شد که نور با طول موج 850 نانومتر می تواند به عنوان نور برای ارتباطات نوری استفاده شود. این باند موج مستقیماً باند موج 850 نانومتری نیز نامیده می شود. با این حال، تلفات انتقال در ناحیه طول موج باند 850 نانومتری نسبتاً زیاد است و هیچ تقویت کننده فیبر مناسبی وجود ندارد. بنابراین، باند 850 نانومتری تنها برای انتقال با برد کوتاه مناسب است.
بعدها، دانشمندان باند نوری "منطقه طول موج کم تلفات" را کاوش کردند، یعنی نور در ناحیه 1260 نانومتر تا 1625 نانومتر، که مناسب ترین برای انتقال در فیبرهای نوری است. برای ارتباط بین تلفات انتقال و باند نوری به شکل زیر مراجعه کنید.
O-band چیست؟
O-band باند اصلی 1260-1360 نانومتر است. O-band اولین باند طول موجی است که از لحاظ تاریخی برای ارتباطات نوری استفاده می شود، با حداقل اعوجاج سیگنال (به دلیل پراکندگی).
E-band چیست؟
باند الکترونیکی (باند طول موج گسترده: 1360-1460 نانومتر) کمترین رایج ترین این باندها است. E-band عمدتاً به عنوان یک توسعه دهنده O-band استفاده می شود، اما کاربردهای کمی وجود دارد، عمدتاً به این دلیل که بسیاری از کابل های نوری موجود تضعیف بالایی در E-band نشان می دهند، و فرآیند تولید بسیار انرژی بر است، بنابراین استفاده از آن در ارتباطات نوری است. محدود شده است.
باند S چیست؟
اتلاف فیبر در باند S (باند با طول موج کوتاه) (باند طول موج کوتاه: 1460-1530 نانومتر) کمتر از باند O است و از باند S به اندازه تعداد PON (نوری غیرفعال) استفاده می شود. شبکه) سیستم ها
باند C چیست؟
باند C (باند معمولی) از 1530 نانومتر تا 1565 نانومتر است که نشان دهنده باند معمولی است. فیبر نوری کمترین تلفات را در باند C نشان می دهد و در سیستم های انتقال از راه دور دارای مزیت بیشتری است. معمولاً در بسیاری از سیستمهای انتقال نوری شهری، مسافتهای طولانی، دوربرد و زیردریایی همراه با WDM وEDFAفن آوری. با افزایش فاصله انتقال و استفاده از تقویت کننده های فیبر به جای تکرار کننده های نوری به الکترون به نوری، باند C اهمیت بیشتری پیدا می کند. استفاده از باند C با ظهور گسترش یافتDWDM(Multiplexing تقسیم طول موج متراکم)، که چندین سیگنال را قادر می سازد تا یک فیبر واحد را به اشتراک بگذارند.
باند L چیست؟
باند L (باند با طول موج بلند) (باند طول موج بلند: 1565-1625 نانومتر) دومین باند طول موج کم تلفات است و اغلب زمانی استفاده میشود که باند C برای برآوردن نیازهای پهنای باند کافی نباشد. با در دسترس بودن گسترده تقویتکنندههای فیبر دوپینگ b (EDFA)، سیستمهای DWDM تا باند L گسترش یافتهاند و در ابتدا برای افزایش ظرفیت شبکههای نوری DWDM زمینی مورد استفاده قرار گرفتند. اکنون به اپراتورهای کابل زیردریایی معرفی شده است تا همین کار را انجام دهند - افزایش ظرفیت کل کابل های زیردریایی.
از آنجایی که افت تضعیف انتقال دو پنجره انتقال باند C و باند L کوچکترین است، نور سیگنال در سیستم DWDM معمولاً در باند C و باند L انتخاب می شود. علاوه بر باند O به باند L، دو باند دیگر وجود دارد، باند 850 نانومتری و باند U (باند فوق طولانی: 1625-1675 نانومتر). باند 850 نانومتری طول موج غالب برای سیستم های ارتباطی فیبر نوری چند حالته است که VCSEL (لیزرهای گسیل کننده سطح حفره عمودی) را در خود جای داده است. U-band عمدتا برای نظارت بر شبکه استفاده می شود.
