در یک فیبر، دو یا چند سیگنال طول موج نوری به طور همزمان اطلاعات را از طریق کانال های نوری مختلف منتقل می کنند که به آن فناوری مالتی پلکسی تقسیم طول موج نوری می گویند.WDMبه طور خلاصه مالتی پلکسی تقسیم طول موج نوری شامل مالتی پلکسی تقسیم فرکانس و مالتی پلکسی تقسیم طول موج است. هیچ تفاوت آشکاری بین فناوری تقسیم فرکانس نوری (FDM) و فناوری چندگانه تقسیم طول موج نوری (WDM) وجود ندارد، زیرا امواج نور بخشی از امواج الکترومغناطیسی هستند و فرکانس نور مطابقت واحدی با طول موج دارد. معمولاً از این طریق نیز می توان فهمید، مالتی پلکس تقسیم فرکانس نوری به تقسیم فرکانس های نوری اشاره دارد و کانال های نوری بسیار متراکم هستند. مالتی پلکس تقسیم طول موج نوری به تقسیم تقریبی فرکانس های نوری اشاره دارد و کانال های نوری حتی در پنجره های مختلف فیبر نوری از هم دور هستند.
مالتی پلکسی تقسیم طول موج نوریبه طور کلی از مالتی پلکسرها و دی مالتی پلکسرهای تقسیم طول موج (که به آنها مالتی پلکسر/دی مولتی پلکسر نیز گفته می شود) برای قرار دادن در هر دو انتهای فیبر برای درک جفت و جداسازی امواج نوری مختلف استفاده می کند. اصل این دو دستگاه یکسان است. انواع اصلی مالتی پلکسرهای تقسیم طول موج نوری عبارتند از نوع مخروطی ذوب شده، نوع فیلم دی الکتریک، نوع گریتینگ و نوع تخت. شاخص های اصلی مشخصه آن از دست دادن درج و ایزوله است. معمولاً افزایش اتلاف پیوند نوری را به دلیل استفاده از تجهیزات مالتی پلکس تقسیم طول موج در پیوند نوری، افت درج مالتی پلکس تقسیم طول موج می گویند. هنگامی که طول موج های 11 و l2 از طریق یک فیبر منتقل می شوند، به تفاوت بین توان در انتهای ورودی l2 دممولتی پلکسر و توان مخلوط شده در فیبر در انتهای خروجی 11 ایزوله می گویند.
در حال حاضر محصولات با استفاده از فناوری WDM در بازار عمدتاً شامل CWDM و DWDM هستند.
