در انتهای دریافت ، دستگاه DWDM دیگری سیگنالهای نوری ترکیبی را جدا کرده و هر کانال را به یک گیرنده نوری منتقل می کند. فقط یک فیبر نوری بین دستگاه های DWDM (در هر جهت انتقال) استفاده می شود. سیستم DWDM چگونه کار می کند و چه مؤلفه هایی در سیستم DWDM مورد نیاز است؟
گیرنده ها و گیرنده های نوری
فرستنده ها به عنوان اجزای DWDM توصیف می شوند زیرا آنها سیگنال های منبع را ارائه می دهند که سپس چند برابر هستند. ویژگی های فرستنده نوری مورد استفاده در سیستم های DWDM برای طراحی سیستم از اهمیت بالایی برخوردار است. فرستنده های نوری چندگانه به عنوان منبع نور در سیستم DWDM مورد استفاده قرار می گیرند که به طول موج بسیار دقیقی از نور نیاز دارد تا بتواند بدون اعوجاج درون کاناله یا متقاطع کار کند. از چندین لیزر جداگانه به طور معمول برای ایجاد کانالهای جداگانه یک سیستم DWDM استفاده می شود. هر لیزر با طول موج کمی متفاوت عمل می کند.
DWDM Mux / DeMux
DWDM Mux (مالتی پلکسر) چندین طول موج ایجاد شده توسط فرستنده های چندگانه و کار بر روی الیاف مختلف را ترکیب می کند. سیگنال خروجی یک multiplexer به عنوان سیگنال کامپوزیتی گفته می شود. در انتهای دریافت ، DeMux (demultiplexer) تمام طول موجهای فردی سیگنال کامپوزیت را به الیاف جدا می کند. الیاف جداگانه طول موجهای demultiplexed را به همان تعداد گیرنده های نوری منتقل می کنند. به طور کلی ، اجزای Mux و DeMux در یک محفظه واحد قرار دارند. دستگاه های نوری Mux / DeMux می توانند منفعل باشند. سیگنال های کامپوننت بصورت نوری چند برابر و غیرمستقیم هستند و نه به صورت الکترونیکی ، بنابراین هیچ منبع انرژی خارجی لازم نیست.
