چگونهفیبرهای نوریکار:
اصل کار فیبر نوری:بازتاب کامل نور .
پراکندگی فیبر:
علل پراکندگی:
در یک فیبر نوری، یک سیگنال نوری از اجزای مختلفی تشکیل شده است. با توجه به سرعت انتشار متفاوت هر جزء فرکانس یا جزء حالت سیگنال، پس از طی مسافت معینی از فیبر نوری، اختلاف تاخیر زمانی بین اجزای مختلف وجود خواهد داشت که باعث اعوجاج شکل موج سیگنال انتقال، گشاد شدن پالس می شود، این پدیده به نام پراکندگی فیبر.
اثر پراکندگی:
وجود پراکندگی فیبر نوری پالس سیگنال ارسالی را تحریف و گسترش می دهد و در نتیجه تداخل بین نمادی ایجاد می کند. برای اطمینان از کیفیت ارتباط، افزایش فاصله بین نمادها، یعنی کاهش نرخ انتقال سیگنال، که ظرفیت ارتباطی و فاصله انتقال سیستم فیبر نوری را محدود می کند، ضروری است.
طبقه بندی پراکندگی:
با توجه به علت پراکندگی، پراکندگی فیبر را می توان به پراکندگی حالت، پراکندگی مواد، پراکندگی موجبر و پراکندگی قطبی تقسیم کرد.
از دست دادن فیبر:
از دست دادن فیبر نوری به کاهش توان نوری به دلیل جذب، پراکندگی و دلایل دیگر پس از انتقال سیگنال نوری از طریق فیبر نوری اشاره دارد.
از دست دادن پراکنده پراکندگی خطی؛ پراکندگی غیرخطی؛ ساختار ناقص پراکندگی.
سایر تضعیف ها: تضعیف میکروخمشی و غیره فیبر نوری نرم است و قابل خم شدن است، اما پس از خم شدن تا حدی، اگرچه فیبر نوری می تواند نور را هدایت کند، مسیر انتقال نور را تغییر می دهد. حالت انتقال به حالت تابش تبدیل می شود، به طوری که بخشی از انرژی نور به داخل روکش نفوذ می کند یا از روکش عبور می کند تا تبدیل به حالت تابش شود و به بیرون نشت می کند و در نتیجه تلف می شود. هنگامی که شعاع خمش بزرگتر از 5-10 سانتی متر باشد، می توان از افت ناشی از خمش چشم پوشی کرد.
