با انفجار ترافیک دیجیتال و آرایه روزافزون برنامه های کاربردی تشنه پهنای باند، شبکه حمل و نقل نوری (OTN) از راه حل های DWDM نقطه به نقطه به برنامه های شبکه های نوری مقیاس پذیر و قوی تبدیل می شود که طیف گسترده ای از سیگنال های مشتری را تامین می کند. الزامات خدماتی به همان اندازه متنوع اپراتورها همچنین تاکید ویژه ای بر OTN در منطقه مترو دارند، جایی که به سرعت از SONET/SDH به تقسیم طول موج چندگانه (WDM) تغییر می کند. با هدف افزایش پهنای باند و افزایش عملکرد شبکه، OTN راهی برای پشتیبانی از انواع مختلف ترافیک به شیوه ای مقرون به صرفه تر از استفاده از شبکه های SONET/SDH ارائه می دهد.
شبکه OTN چیست؟
تعریف شده توسط بخش استانداردسازی مخابرات ITU (ITU-T)، OTN یک فناوری لفاف دیجیتالی است که راهی کارآمد و پذیرفته شده در سطح جهانی برای چندگانه سازی خدمات مختلف در مسیرهای نوری نوری را ارائه می دهد. فناوری OTN یا فناوری پوشش دیجیتالی چارچوبی در سطح شبکه ارائه میکند که ویژگیهای SONET/SDH مانند را به تجهیزات WDM اضافه میکند. این یک شبکه شفاف و سلسله مراتبی ایجاد می کند که برای استفاده در دستگاه های WDM و TDM طراحی شده است. (اطلاعات بیشتر در مورد سیستم های WDM و TDM در باندهای طول موج نوری Evolution موجود است.)
OTN عملکردهای حمل و نقل، مالتی پلکس، مسیریابی، مدیریت و نظارت را ادغام می کند و اتصالات مشتری OTN (به عنوان مثال SONET/SDH، IP، ATM) را در شبکه های مترو و هسته ایجاد می کند. امروزه به طور گسترده در شبکه های حمل و نقل بسته-اپتیکال DWDM مترو، منطقه ای و دوربرد مستقر شده است.
