در زمینه ارتباطات فیبر نوری، ماژول جبران پراکندگی (DCM) (همچنین به نام واحد جبران پراکندگی، DCU) برای جبران پراکندگی، به عنوان مثال، برای جبران پراکندگی در یک فیبر انتقال بسیار طولانی استفاده می شود. معمولاً این ماژول پراکندگی خاصی را ارائه می دهد (مثلاً پراکندگی عادی در ناحیه طیفی 1600 نانومتر)، اگرچه اکنون ماژول هایی با پراکندگی قابل تنظیم نیز وجود دارد. قرار دادن ماژول در یک لینک فیبر نوری بسیار ساده است زیرا در ورودی و خروجی کانکتورهای نوری وجود دارد. می توان از تقویت کننده فیبر برای جبران اتلاف درج استفاده کرد، به عنوان مثال، تقویت کننده فیبر دوپ شده با اربیوم را می توان در یک سیستم ارتباطی 1500 نانومتری استفاده کرد. یک ماژول جبران پراکندگی معمولاً بین دو تقویت کننده قرار می گیرد.
ماژول جبران پراکندگی را می توان با استفاده از تکنیک های زیر بدست آورد:
1. یک روش معمول و ساده این است که یک قطعه طولانی از فیبر نوری، به عنوان مثال، فیبر نوری پراکنده را بردارید و آن را روی یک بوبین با قطر 100-200 میلی متر بپیچید. فیبر نوری مورد استفاده را می توان بهینه کرد تا بتواند پراکندگی را در فیبر انتقال 100 کیلومتری جبران کند و اتلاف درج فقط چند دسی بل است.
2. یکی دیگر از ساختارهای فشرده تر با تلفات کم دوپینگ، استفاده از گریتینگ های الیافی چیپ شده براگ است. پراکندگی زیاد را می توان با استفاده از توری های الیافی نسبتاً بلند (ده ها سانتی متر) جبران کرد. تنظیم پراکندگی با تغییر دمای دستگاه (شیب دمای داخلی) امکان پذیر است.
3. در سیستم های WDM از آرایه های فازی برای برخی تصویربرداری استفاده می شود.
برخی از ویژگی های مهم جبران پراکندگی:
1. هسته پراکندگی قابل ارائه است که بستگی به طول فیبر انتقال جبران شده و نوع فیبر انتقال دارد. به عنوان مثال، فیبرهای انتقال با پراکندگی به جبران پراکندگی کمتری نیاز دارند.
2. پراکندگیشیب (پراکندگی مرتبه بالاتر) به شدت پهنای باند موجود را محدود می کند، که به ویژه در سیستم های WDM مهم است. بسته به نوع فیبر انتقال، شیب های پراکندگی متفاوتی مورد نیاز است. شیب پراکندگی نسبتاً زیاد می تواند طراحی فیبر را دشوارتر کند.
3. در برخی موارد مطلوب است که پراکندگی قابل تنظیم باشد.
4. از دست دادن درج به دلیل جذب و پراکندگی در فیبر، و همچنین کمک از اتصالات و اتصالات ایجاد می شود. این تلفات باید تا حد امکان کوچک نگه داشته شود زیرا به تقویت کننده بالایی نیاز دارند و نویز اضافی ایجاد می کنند.
5. در برخی موارد، اثرات غیرخطی نوری نیز تاثیر می گذارد. الیاف پراکنده قوی می توانند این اثر را به حداقل برسانند و الیاف بسیار کوتاه کافی هستند.
6. در کاربردهای عملی، ساختار فشرده بسیار مهم است. الیاف جبرانی را می توان به شدت زخمی کرد، اما این نیز با تلفات خمشی محدود می شود.
در نرخ داده های تک خط بسیار بالا، جبران پراکندگی حالت قطبش نیز مورد نیاز است. این پیچیده تر است، زیرا به کنترل متناظر وضعیت قطبش نور سیگنال و تنظیم معقول تاخیر زمانی نیاز دارد.
